Eternal Darkness: Sanity’s Requiem — jak gra testowała nerwy

Projekt przeniesiono z planowanej platformy Nintendo 64 na GameCube, a gra trafiła na rynek w czerwcu 2002 roku. Autorem produkcji było studio Silicon Knights, znane wcześniej z serii Blood Omen: Legacy of Kain.

Główną postacią łączącą wątki fabularne jest Alexandra Roivas. W posiadłości na Rhode Island znajduje ona Księgę Wiecznej Ciemności, dzięki której gracz trafia do różnych epok i miejsc. Rozgrywka pozwala przejmować kontrolę nad wieloma bohaterami: m.in. rzymskim żołnierzem, perskim wojownikiem, frankijskim rycerzem, lekarzem z XVIII wieku, reporterem z I wojny światowej oraz kanadyjskim strażakiem. Dom rodzinny pełni funkcję huba, z którego odkrywa się kolejne rozdziały księgi.

Mechanika łączy eksplorację, rozwiązywanie zagadek i walkę. Sterowanie było zgodne z trendami szóstej generacji konsol i bywało opisywane jako powolne, z kamerą śledzącą postać z różnych ujęć. Walki prowadzi się przy użyciu broni białej, palnej oraz systemu magii runicznej.

System magii opiera się na łączeniu run definiujących działanie zaklęcia, jego cel i siłę. Zaklęcia były powiązane z bóstwami i miały przypisane kolory: czerwony, zielony i niebieski. Relacje między kolorami działały według zasady podobnej do kamień-papier-nożyce. Rzucanie czarów mogło wpływać na pasek poczytalności postaci.

Elementem wyróżniającym grę był miernik zdrowia psychicznego i związane z nim efekty „szaleństwa”. Postacie traciły poczytalność w wyniku starć lub wstrząsających zdarzeń, a gra wyświetlała halucynacje wizualne i dźwiękowe. Twórcy wprowadzili także zabiegi łamiące czwartą ścianę: symulowane usterki obrazu, komunikaty o błędach zapisu, fałszywe awarie dźwięku czy plansze „ciąg dalszy nastąpi”. Ten system został opatentowany przez Nintendo; patent objęty był ochroną do 2021 roku.

Eternal Darkness otrzymało pozytywne recenzje za mechanikę i oprawę graficzną. Sprzedaż wyniosła około pół miliona egzemplarzy. Jednym z czynników przytoczonych przy analizie wyników sprzedaży była ograniczona popularność GameCube’a w porównaniu z innymi konsolami tamtej generacji.

Studio Silicon Knights działało dalej, aż do 2014 roku, kiedy upadło po przegranym sporze prawnym z Epic Games. Na pozostałościach firmy powstało Precursor Games, które zaproponowało duchowego następcę pod tytułem Shadow of the Eternals; projekt nie został ukończony i nie trafił do sprzedaży.

Marka Eternal Darkness pozostaje własnością Nintendo. Oryginalna gra nie doczekała się oficjalnego wydania poza platformami Nintendo, więc jedyną legalną możliwością uruchomienia tytułu jest posiadanie konsoli GameCube i fizycznej kopii gry. Na rynku wtórnym używane egzemplarze pojawiają się okazjonalnie; cena jednego z nich w chwili powstawania tekstu wynosiła około 250 zł.